lunes, 2 de septiembre de 2013

Volver



" Con amigos todo parece maravilloso: ¿que te equivocas y tienes que dar la vuelta a España (o al mundo) para llegar? Pues la das. Mejor. Más rato para hablar en el coche.
 Compartir las canciones a gritos es una sensación fabulosa. "

Creo que no había mejor cabecera para dar comienzo a la entrada de hoy. Vuelta de vacaciones, vuelta de estar en casa, en la playa, en la mejor compañía. Vuelta de carreteras a todo volumen, de relojes de arena, de bailes y reflejos de luna, de sueños, de promesas, de más ron y unas ganas locas de exprimir cada día, de olvidar un mañana.

Lo primero que pensé al aterrizar fue que sólo por esa sensación  de volver a casa, de recorrer las calles de la ciudad donde creciste, de esas ganas de estrujar a los tuyos.. sólo por eso merecía la pena estar lejos. Sobredosis de adrenalina

Quizás por eso me haya costado tanto escribir esta entrada, revisar las fotos, rebobinar a días pasados, acariciar un verano tan intenso como fugaz. He de reconocer que llegué tan contenta, tan feliz y con tanto subidón de sonrisas, canciones y calor, que lo agarré (y lo agarro)  fuerte fuerte para superar un otoño-invierno que aquí en Dublín, ya se deja ver. 

Os dejo un par de fotitos! El vestido es de River Island, ni accesorios (más que las pulseras que nunca me quito), ni zapatos, ni nada.. creo que refleja un montón como me sentía, sin necesitar nada más que ese preciso instante de arena y salitre, de agosto, de vida. 













Aquel día me prometí que no lo echaría de menos, sí, de esas promesas que no valen nada. Veníamos de pasar la noche en la playa del Castro de Baroña. Dejamos en un montículo de piedras nuestra historia, nuestros sueños e ilusiones, cerquita de la orilla, entre tantas otras historias y vidas.





también vimos uno de los atardeceres más bonitos del mundo!



Y para terminar, os dejo una fotito de las páginas que van a acompañarme estos meses polares! :)



...Que lo más importante, al final, es tener siempre un sitio al que volver...

jueves, 25 de julio de 2013

Negra Sombra

Qué difícil estar lonxe da túa terra nestos momentos, qué negra sombra a que asoma dende a nosa estación de tren ate tantos rincóns do mundo.. dende esta rúa, dende un ceo máis gris que nunca, dende tantos kilómetros de distancia... sinto a solidaridade, a axuda, as bágoas, as apertas, a dor, a forza do meu pobo, da miña xente... 

GALICIA


lunes, 22 de julio de 2013

No photos, please.


Últimamente la cosa va de actualizar de mes en mes... pero bueno, supongo que forma parte del ritmo frenético que adquiere tu mente o tu vida cuando tratas de inventar tu historia en una nueva ciudad... demasiado que pensar, mucho más para crear y lo más difícil, imaginar y dibujar todo un alrededor nuevo para que todo encaje.

Tras el último post he de decir que la cosa va de cambios, muchos cambios! Y tan sólo en un mes.. para empezar, sueños que siempre rondaron sin forma en mi cabeza empiezan a dejarse ver, a encontrarle un principio, un argumento, una estructura.. empiezan a dejarse crear, moldear, vivir (pero como todo, step by step) ...  quizás sea esta ciudad quién me invite a un primer baile.   Por otro lado, tras una semana y media en busca de lugares para "reciclar el papel de tu CV" ..  recibo una llamada. Sí, ahora sí. Y cuando pensaba que lo más complicado era entender lo que te decían al teléfono... llega el primer día de trabajo y entonces te das cuenta de que estás en otro país, de que tu nivel de inglés es peor de lo que imaginabas y que te encuentras totalmente perdida. Tras 4 horas de explicación de tanto funcionamiento, filosofía y típicos consejos en caso de incendios, me agarro al nombre de ciudad que aparece en el ADN de tanta prenda, al menos puedo sentirme más cerca de casa. Con lo fácil que sería todo esto si estuviera allí... y aquí, lo más sencillo me parece un mundo. Pero en eso consisten los retos, no hay que olvidarlo! :) Y como digo siempre, nadie dijo que fuera fácil!

En fin, a medida que pasan los días más consciente soy de que estamos llenos de contradicciones, de inconformismos, de idas y venidas.. de vida.

Dublín tiene un millón de lugares, tiendas, cafés.. super cuidados, bonitos y con un millón de detalles. Se trata de patear y buscarte y encontrarte en cada uno de sus rincones. Hoy os hablaré de una tienda que me encanta! MayFly, todos sus artículos son hechos a mano, tiene dos pisos y un café super bonito en la planta de arriba!






Yo no pude resistirme.. y me traje estas dos cosas a casa!!

Reloj Movember


y esta sudadera de la que me quedé totalmente prendida!!










Os dejo una parte de un texto de Risto Mejide que me alucina, como todo lo que escribe!

[... Nadie puede imaginar lo que sentirás cuando sepas de mí. Nadie puede ni debe, hazme caso. Sentirás el dolor de esa ecuación que creímos resuelta, por ser incapaz de despejarla hasta el final. Sentirás el incordio de esa pregunta que jamás supo cerrar su signo de interrogación. Sentirás un qué hubiera pasado si. Y sobre todo, sentirás que algo entre nosotros continuó creciendo incluso cuando nos separamos. Un algo tan grande como el vacío que dejamos al volver a ser dos. Un algo tan pequeño como el espacio que un sí le acaba siempre cediendo a un no.
Pero tú aguanta. Resiste. Hazte el favor. Háznoslo a los dos. Que no se te note. Que nadie descubra esos ojos tuyos subrayados con agua y sal.

Eso sí, cuando sepas de mí, intenta no dar portazo a mis recuerdos. Piensa que llevarán días, meses o puede que incluso años vagando y mendigando por ahí, abrazándose a cualquier excusa para poder pronunciarse, a la espera de que alguien los acogiese, los escuchase y les diese calor. Son aquellos recuerdos que fabricamos juntos, con las mismas manos con las que construimos un futuro que jamás fue, son esas anécdotas estúpidas que sólo nos hacen gracia a ti y a mí, escritas en un idioma que ya nadie practica, otra lengua muerta a manos de un paladar exquisito.

Dales cobijo. Préstales algo, cualquier cosa, aunque sólo sea tu atención.

... ]

lunes, 10 de junio de 2013

If you have a dream, you have to protect it.

Todavía recuerdo cuando empujaba a todos los que me rodeaban a adentrarse en la aventura de buscarse la vida en el extranjero, qué fácil parecía todo desde fuera. Harás amigos pronto, conseguirás piso, trabajo... el idioma no es una barrera!  e infinidad de palabras bonitas que a veces intentas buscar y rebuscar en el baúl de los recuerdos.

No, no es fácil. Tampoco imposible. 

Después de tanto tiempo en tu casa, entre tus amigos, tu familia, en un trabajo de lo tuyo con compañeros increíbles, una playa y tantos veranos...lo arriesgas todo y te subes al primer avión.
Tras cinco meses aquí te das cuenta de que las cosas nunca son como imaginabas. Y eso no significa que sea mejor ni peor, simplemente, son de otra manera. 

Hoy tras encontrarme con el marrón de lo que sucede cuando confías en que exportando el paro todo irá bien (no se lo aconsejo a nadie aunque "supuestamente" digan que es lo legal), después de un par de mensajes pesimistas modo " pues si no encuentras te vienes... pues espera unos meses y si no... "  me ví cogiendo el primer tren rumbo a las afueras de esta ciudad y con un par de currículums en mano.
 No, no importa lo que digan. Lo principal, lo más importante, es que nunca dejes que nadie te diga que no puedes hacer algo. Los sueños están para crearlos, para vivirlos. Pero nunca para tirar la toalla a la primera de cambio. Eso nunca debe estar en los planes de nadie.

 El otro día, tras nuestro primer día de playa (sísí, porfin llegó el verano a  Dublín! ahora sólo espero que no se vaya de mi lado! jeje) un perro recién salido del agua corrió hacia nosotros como si nos conociera de toda la vida, se sentó entre mis pies sin la mínima intención de irse!  Su dueña, Fiona, era una mujer encantadora que tras un ratito hablando con ella se ofreció para ayudarnos en cualquier cosa que necesitásemos.,, y dos días más tarde me envía un mensaje super bonito deseándonos toda la suerte del mundo..
pequeños detalles que hacen que todo lo demás valga la pena. 


  Bueno, tras esta parrafada modo desahogo-cuento mi vida.. os enseño un par de fotos del día en Bull Island, una reserva natural a diez km de Dublin!

T-shirt&Sunglasses&Shoes: Penney's, Short: River Island 









... If you have a dream you have to protect it  ...

martes, 7 de mayo de 2013

A little rain must fall


Ya estamos por aquí de vuelta una vez más! Y por lo que puedo ver la mayoría de vosotros estáis ya en la playita y los que aún no, planeando pisarla en breves!! :)
Aquí el tiempo más de lo mismo... nunca me llegué a imaginar que me afectaría tanto el clima! La máxima de estos días han sido 18 grados.. y la predicción a quince días no varía mucho..  así que.. todo un drama!!!  Pero bueno, la cuestión está en encontrar mil motivos para sonreir y para darle un poco de luz a este cielo irlandés!

Dando un paseillo esta tarde me encontré con una tienda super bonita! No me quedé con el nombre porque iba con un poco de prisa, pero pude pararme a sacar un par de fotillos.. creo que tienen un montón de puntos de venta por la ciudad!


Bueno, os dejo un par de fotillos de hoy..  este look es muy rollo "primavera de aquí", es decir, , puedes ponerte un pantalón corto... pero no te olvides del jersey de lana, la bufanda y el abrigo... 
Pero repito, aunque no lo parezca, Dublín tiene mil cosas más que hacen que esta ciudad valga la pena, un paseo por Temple Bar, una guitarra sonando a cada paso.. y todo está mejor! :)

AllClothes: Pull&Bear








...Only hate the road when you're missing home...




Follow this blog with bloglovin

Follow on Bloglovin

Instagram

“My Latest Looks” badge